Kurulumdan Native Köprülere: Uzun Bir Gün
Bugün gerçek anlamda sıfırdan başladım. Node, Java, Android SDK, telefon bağlantısı hiçbiri kurulu değildi. Tek tek, adım adım her şeyi kurdum Bu süreçte küçük bir gerçeği yeniden hatırladım: bir projeyi inşa etmeden önce, üzerine inşa edeceğin zemini kurmak da başlı başına bir emek. Kimse bunu görmüyor, kimse bunun için alkışlamıyor ama o zemin sağlam olmazsa üzerine hiçbir şey duramıyor.
Gün ortasında ciddi bir krizle karşılaştım. Yerel depolama katmanını (MMKV) kurarken saatlerce çözemediğim, telefonu her build ettiğimde aynı hatayla karşılaştığım bir duvara tosladım. Denedim, temizledim, yeniden kurdum, yine aynı hata. Bir noktada gerçekten pes etmeyi düşündüm bazen bir problem o kadar dirençli oluyor ki, çözümün kendisinden çok "acaba yanlış bir şey mi yapıyorum" diye kendini sorgulamaya başlıyorsun. Ama sonunda anladım ki sorun benim hatam değildi; kullandığım kütüphane, benim bildiğim eski yöntemi artık desteklemiyormuş, kuralları sessizce değiştirmiş. Kaynağı bulup doğru şekilde bağladığım anda, saatlerdir kilitli duran her şey tek seferde açıldı. Bazen çözüm, daha çok çabalamak değil, doğru soruyu sormakmış.
O krizi aştıktan sonra gerisi bir akış haline geldi. Uygulamanın hafızasını (can, uygulama içi para birimi, seri, hata kumbarası, güçlendiriciler) yöneten beş ayrı motoru tek tek kurdum. Ardından Android'in kendi diline indim cihazın saatini okuyan, reboot'ları tespit eden ve ileride ana ekran widget'ını besleyecek olan native köprüleri yazdım. Görünüşte hâlâ ekranda sadece renk değiştiren bir test sayfası var ama perde arkasında artık gerçek bir motor dönüyor.